اردوی دو روزه تیم تراکتوردر سرعین کرار جاسم در عراق

نظر خصوصی این مقاله را در صورت امکان در سایت قرار دهید

رو به فردا

فرداي روشن اما راهي ناهموار و صعودي سخت.

فتح قلل افتخار را پدران و نياکانمان دير زماني است شروع کرده اند ما نيز ادامه دهندگان راه مقدس ايشان هستيم. خون و دل ها خورده ايم و مشقت هاي زيادي را پشت سر گذاشته ايم. در عبور پستي و بلندي ها دل هايمان را بهم هم گره زده ايم از عشق به هم تنيده اند. همه هستند، کودکان و پيران نيز هستند، در راه هدف مقدسمان چنان نزديکيم تو گوئي همه يک روح و يک پيکرند. افق چشم ها را خيره کرده. در هر پيروزي آهنگي خوش را در گوش هايمان زمزمه کرديم " هدف نزديک است خواهيم رسيد " با هر شکستي پلي ساختيم رو به فردايمان رو به پيروزي ديگر .
ايستاديم ننشستيم ..
ايستاديم تا رسيديم به آزادي. استاديوم آزادي با هم بوديم و در کنار هم، هر کدام مان به سفيدي گلوله برفي .
همدل و يکصدا، فرياد زديم تراختور. فریادی که از تلویزیون ملی هیچکس نشنید، ديديم و ديدن عشقمان را. اما نه گوشي بود براي شنيدن و نه چشمي براي ديدن.

خواستند نباشيم، بودنمان را با اس ام اس انکار کردند.
اندک زماني بعد، جمعه اي ديگر، 2 بهمن، گلوله هاي برفي سفيد بسان بهمني شد که تمام چشم و گوش بسته ها را محو کرد. آري استاديوم 72 هزار نفري تبریز مملو از 110 هزار عاشق و همراه تراختور بود.
پيکر سست و لرزانشان را [در نودي ديگر] ديديم آري ما ننشسته ايم هوادار را بگونه ای نو در لیگ معنی کردیم، آری هواداری، یعنی در برد و باخت در غم و شادی در کنار تیم بودن، هوادار یعنی نمود فرهنگ ، نمود تاریخ ، نمود باید ها و نباید های یک ملت .
جویبار ملك را آب روان شمشیر توست! تو درخت عدل بنشان! بیخ بدخواهان بكن!

(بقيه در ادامه مطلب)




آیا تفسیر های افشین پیروانی و علیرضا منصوریان به چالش کشیدن هویت فوتبال ما نیست، فوتبالی بالنفسه پاک اما در دستانی ناپاک، دستانی که با پولهای میلیاردی، امروز بر صاحبان آن می تازند. آیا وقت آن نرسیده است که از خواب گران بلند بشویم، آیا جواب های متین حمید رضا صدر تلنگری بر ما نیست، آیا هواداران تیم های شهرستانی همچنان باید اسیر تبلیغات سخیف و کاذب رسانه های مافیای فوتبال شده و هویت خود را تنها در سرخ یا آبی بودن جستجو کنند، این همه هزینه کافی نیست، آیا زمان آن نرسیده که هواداران بوشهری با رقابت سالم فوتبالی در کنار تراختورهای، تراختوری ها در کنار انزلی ها و نساجی ها در کنار، این حباب سرخابی را محو کنیم.
اگر فریب رسانه های انحصاری سرخآبی که بغیر منافع مادی خودشان به چیزی نمی اندیشند ، را نخوریم ،
اگر اندکی بیاندیشیم، خواهیم دید که شاهین برای بوشهری ها، مقاومت برای شیرازی ها و ملوان برای شمالی ها و تراختور برای تراختوری ها و ...
بسیاربسیار با ارزش تر از سرخ آبی است.
آیا طرفداری از شخص عادل فردوسی پور نجات بخش فوتبال ما و شماست مگر نه اینکه تراختور با هوادارانش و سپاهان با تیمش تابوی سرخ آبی را شکسته اند ، بخود آئیم...

طرفداران بیشمار تراختور در مقابل این همه بایکوت خبری ایستاده اند و خواهند ایستاد وقت آن نیست، با ایشان به تفاهم برسیم و با رقابت و رفاقت این تابوی چندین ساله را فقط در تاریخ بخوانیم.
فردا از آن ماست اگر در کنار هم باشیم...
فردايمان روشنتر از امروزمان، راهمان دشوارتر از ديروزمان، عزم مان راسخ تر از هر روزمان.
آري ما جهاني خواهيم شد...

نویسنده : آینالی